
In deze bewerking sterft de moeder van Lear — een figuur die bij Shakespeare onbenoemd blijft. Haar dood ontwricht het hele gezin. Cordelia zoekt menselijkheid. Regan en Goneril grijpen de macht. King Lear verliest zijn greep op de realiteit. Wat volgt is een strijd tussen verbondenheid en vervreemding.
De voorstelling stelt de vraag: Zijn wij mensen in staat elkaar graag te zien?
Diep Diep Zwart – Songs of King Lear is een participatieve productie. Onder leiding van Hein Mortier en Inne Goris werkt een diverse groep spelers en makers meer dan een jaar aan deze adaptatie. De muziek wordt live uitgevoerd door componist Gillis Sacré. Het resultaat is een voorstelling die inzet op herkenbaarheid, betrokkenheid en een sterk samenspel tussen professionele makers en niet-professionele spelers.
Diep Diep Zwart speelt zich af in de schaduw van een koning. In het duister en op de tast is elk personage op zoek naar liefde in een wereld vol haat. De alleenheid en liefdeloosheid brengt hen ook in het vaarwater van een politiek van haat. Want als je geen manier vindt om te houden van je dochter of je vader? Hoe kan je dan houden van je medemens? In Diep Diep Zwart zoekt De Figuranten de thema’s van Shakespeares King Lear op en kleurt die met de huidige staat van de wereld. Toch is het niet hopeloos. In elk van de personages wakkert een onuitgesproken verlangen naar connectie en begrip.
Wat gebeurt er als je de macht, het hart en de hoop verliest?
Diep Diep Zwart vertrekt vanuit het wereldbeeld van Shakespeare’s King Lear, maar herschrijft het stuk radicaal. De voorstelling is rauw, poëtisch, muzikaal en doorspekt met actuele thema’s. Vijftien spelers uit het Open Atelier van De Figuranten – van 14 tot 68 jaar – brengen samen met een professioneel artistiek team een nieuwe en diep persoonlijke adaptatie.
SpelSpelers Open Atelier De FigurantenRegieHein Mortier & Inne GorisScriptHein MortierLive muziekGillis SacréScenografiePablo FontdevillaKostuumsBarbara De LaerePremièreDecember 2025BoekingenVanaf Decermber 2025
Een man en een vrouw vragen zich af of ze een kind willen. Op zoek naar een antwoord, verbeelden ze zich het leven van het kind in verschillende omgevingen. Ze fantaseren utopische taferelen en onfeilbare goden. Maar in de schaduw van de paradijselijke wereld schuilen monsters, duivels en demonen. Man en vrouw gaan zo op in hun fantasie dat ze zich erin dreigen te verliezen.

In Zucco verliezen veertien personages zich in een gedachtenspel dat draait rond de vraag: Zou ik het kunnen, iemand vermoorden? En als ik het kan, zou ik het dan ook echt doen? Ze speculeren, kibbelen en laten zich meeslepen door hun fantasie, tot ze al hun menselijkheid verliezen.
In Calling You doen de personages een appèl op hun schepper en vragen om liefde. Wordt er gehoor gegeven aan de oproep? Wat gebeurt er als dat niet zo is? Worden we dan allemaal een monster of blijft er nog genoeg van onze menselijke kant over? De Figuranten onderzoekt het nature-nurturedebat en vindt daarvoor inspiratie in twee romans: Frankenstein van Mary Shelley en Cadáver Exquisito van Agustina Bazterrica.