Elke week wordt er in het theateratelier van De Figuranten gerepeteerd voor de volgende voorstelling, King Lear. Onze copywriter geeft je graag een inkijkje in ons repetitieproces.
Buiten is het koud. Binnen voorlopig ook nog. Vanuit de koude decembernacht druppelen warme mensen de repetitieruimte binnen. De Figuranten. En niet veel later is alles en iedereen ontdooid.
Vanavond zetten de acteurs hun tanden niet enkel in boterhammen, maar ook in een stevig stuk King Lear. Al elf reputaties jagen De Figuranten op de man achter de legende. Mijmeren ze over hoe het er in het hoofd onder die zware kroon aan toe gaat. Vragen ze zich af hoe het is om in de schaduw van King Lear te leven. Want in die schaduw leven de onbezongen personages van het verhaal. Leven Cordelia en de Nar. In een nieuw stuk script vieren zij hun gezamenlijke verjaardag en rouwen ze tussen de lijnen om het leven dat ze nooit zullen leven. Cordelia en de Nar bedenken dat mensen als stukjes papier zijn. Je kunt ze scheuren en ook zelf verscheurd worden.
King Lear in beweging
King Lear is een monument van een man. Hoe zet die een stap in de wereld? Hoe begroet hij het onderdrukte volk, de kruiperige dienaars, de machthongerige parasieten die hem op de voet volgen? Hoe trekt hij zijn zwaard? Hoe rijgt hij criticasters aan zijn degen? Hoe verplettert hij de fluisterstemmen rond en in zijn hoofd? Hoe bezwijkt hij onder de druk, de hypocrisie en de moedeloosheid van zijn bestaan? Stap per stap denken de acteurs van De Figuranten na hoe King Lears lijf beweegt. Worden hun spieren en hun lichaam even het zijne. Met elke doordachte stap beeft de aarde en het podium. Zes koningen hakken, breken, mijmeren, beuken, dreunen, verbrijzelen en zwalken over het podium. Lang bewege de koning.
“Blijf in die kracht. Da’s zo schoon om naar te kijken.”
Sarah Bostoen
De ontmoeting met jezelf, de koning en de ander
We komen elke dag oog in oog met onszelf te staan. Iedere ochtend in de spiegel. Zien we ons zoals de wereld ons ziet. Of liegen we zelfs terwijl we in onze eigen ogen kijken? In de harde reflectie zoeken zes acteurs naar de waarheid die we zelfs alleen niet over onze lippen krijgen. Maar wat als het niet onszelf is die we in de ogen moeten kijken, maar de ander? Iemand die we haten? Iemand die we graag zien? Iemand die we zo graag zien dat we ze haten? Al improviserend kijken Cordelia, King Lear en de Nar elkaar en zichzelf in de ogen. De ogen van een ander als een spiegel. In die blik kan je verscheuren en verscheurd worden. Want als er zoveel speelt onder de oppervlakte, schreeuwt zelfs de stilte boekdelen.
“Doe wat ge moet doen: schreeuw, wees stil, ga staan of blijf zitten. Wat ge nodig hebt, hebt ge nodig.”
Hein Mortier
Drie uur later trotseren De Figuranten opnieuw de koude van december. Opgewarmd. Ze zijn erin geslaagd om nog wat van de façade van de machtige King Lear te doen wegsmelten. Hebben nog iets meer vuur van henzelf in het verhaal en de voorstelling gegoten.
