Winterwerk is de titel van het presentatieweekend voor publiek in december. We krijgen een gevarieerd aanbod. De locatie in Menen wordt ook ten volle ingezet om een gezellige sfeer te creëren, met een uitgebreide brunch en bar.

Behalve voorstellingen die een combinatie zijn van werk van De Figuranten, is er ook een installatie te zien. Een vitrine met voorwerpen die antwoord geven op de vraag ‘Wat als je naar Mars zou verhuizen?’. Er staan op het programma ook voorstellingen van externe makers, die professioneel aan het werk zijn in de kunstensector.

De eerste avond krijgen we poëzie te zien van de Vrijhaven door Kenny, Ann en Peter. Ze gebruiken een verhalend concept waarbij ze van de ene stad naar de andere varen en afwisselend teksten voordragen. Het ophangen van teksten aan de muren geeft een versterkend effect omdat de mogelijkheid er is de gedichten te herlezen. 

De voorstelling door cie Tartaren behandelt het thema van de pillenindustrie. Het wordt opgevoerd als een familiedrama met een uitgekiend decor, straffe tekst die indrukwekkend werd ingestudeerd. Het thema is zwaar en gelukkig wordt er humor gebruikt.

Dankzij de mooie, symbolische tekstbewerking wordt het complexe verhaal over prins Hamlet begrijpelijk gemaakt. Liselotte zet een overtuigende Hamlet die de kijker meeneemt in het verhaal. De tekst zelf geeft de voorstelling een diepere, poëtische inslag. Er zit een grote gelaagdheid aan betekenissen in.

De gezellige inrichting met bar maakt het geheel sfeervol en toegankelijk. Het programma is divers: poëzie, theater, muziek, dans, en installatiekunst.

Twee studenten van KASK brengen na de pauze een duet. De dans is ontroerend, sober en blijft toch verrassend. Een heel poëtische voorstelling die een mooie bijdrage is aan het presentatieweekend. Enerzijds kan De Figuranten op die manier een mooie ruimte aanbieden aan jonge makers en de kans geven te spelen voor hun publiek. Tegelijk ontstaat zo de mogelijkheid voor spelers van De Figuranten om in contact te komen met andere voorstellingen, wat de zin om te spelen verder kan aanwakkeren. Voor beide partijen is er op die manier een opening die kan inspireren in verder werk.

Het Orchestra Oostende is met haar muziek een toegankelijke sfeerschepper.

Het toonweekend voelt als een officieel moment om te kunnen presenteren voor publiek. Het feit dat een brunch wordt aangeboden is heel aantrekkelijk voor het publiek en maakt het aanbod tot een mooie zondagactiviteit, ook voor gezinnen. De gezellige inrichting met bar maakt het geheel sfeervol en toegankelijk. Het programma is divers: poëzie, theater, muziek, dans, en installatiekunst. Die variatie zorgt ervoor dat er voor elk wat wils is, zonder dat iedereen daarom alles hoeft mee te volgen. Die open sfeer creëert ook mogelijkheid tot dialoog onder de toeschouwers en de spelers.